phiafai's profile(¯`•._(¯`•._ (*)phiafai_...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 29

    ถามเอาอะไร

     
    September 24

    กลับมาอีกครั้ง

    กลับมาอีกครั้ง หลังจาที่หายไปนาน
    เพราะว่าวันนี้ชั้นไม่รู้จาไปไไหน
    ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง
    ไม่รู้ว่าอะไรมันเกิดขึ้นกับชั้น
    ทำไมชั้นต้องอยู่อย่างทรมานแบบนี้ด้วย
    ทั้งที่คนเรามีความรัก มักจะเป็นสุข
    แต่ทำไมรักของชั้น ทำชั้นขนาดนี้
    สงสัย ความรักจะแก้แค้นชั้นล่ะมั้ง
    ถึงเวลาที่ชั้นรักใครสักคนอย่างจริงๆจัง
    เค้าก็ไม่สนใจชั้นเลย หลายๆคนคงสมน้ำหน้าชั้น
    อยากเล่นกับไฟเอง ทั้งๆที่ก็รู้ว่าคนอย่างเค้าไม่มีทางที่จะ
    หยุดอยู่ที่ใคร ทุกสัญญาที่เค้าให้ ทุกคำพูดที่เค้าบอก
    เค้าไม่ได้ใส่ใจมันเลยสักครั้ง สัญญาสุดท้ายที่เค้าขอ
    เค้าขอให้ชั้นรอเค้า แล้ว 3 ปีเค้าจะกลับมา
    ถ้าชั้นรอเค้าได้ เค้าจะขอชั้นแต่งงาน ทั้งที่ก็รู้
    ว่าเค้าแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่ได้ใส่ใจ
    แต่ทำไมชั้นถึงรู้สึกว่าอยากจะรอเพื่อนเค้าบอกชั้นว่า
    ไม่ต้องรอเค้าหรอก ไม่มีประโยชน์ เพราะยังไง
    เค้าก็ไม่มีทางเป็นเหมือนเดิม ชั้นก็คิด และรู้สมอว่ามันเป็นแบบนั้น
    แต่ยังทำใจไม่ได้ แต่วันนึงข้างหน้า ชั้นคงจะทำใจได้มากกว่านี้เอง
    หากวันนั้นมาถึง วันที่เธอมีใครและเธอรักเค้ามาก ชั้นก็คง
    ไม่มีความหมาย และคงไม่อยู่เพื่อให้เธอลำบากใจอีกเลย
    ขอโทษที่ชั้นเป็นน้องสาวที่ดีของเธอไม่ได้
    เพราะที่ผ่านมา มันเกินคำว่าพี่ชายกับน้องสาว
    แล้วจะกลับไปให้ชั้นเป็นน้องสาวอีก ชั้นทำไม่ได้จริงๆ

    August 05

    เหตุผลคนหมดใจ

     
    ดูคลิป MV เหตุผลคนหมดใจ
    Powered by you2play.com



    June 11

    จำทำไม

    แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
    ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
    อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
    นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
    ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ

    อยู่ตรงนี้ ทุกครั้งที่นอนเดียวดาย
    แค่หลับตาก่อนนอนครั้งใด
    ยังเห็นเธออยู่ เธอยังไม่ลบเลือนไป
    จากวันนั้น วันนี้ฉันไม่มีใคร
    เก็บอาการซ่อนความเสียใจ
    ยังรักเธออยู่อีกนานไหม

    รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา
    รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ

    แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
    ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
    อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
    นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
    ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ

    รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา
    รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ

    แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
    ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
    อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
    นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
    ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ

    คนที่รักจริงจัง จะรักเพียงเธอทั้งหมดใจ
    ฉันลืมไม่ได้จริงๆ
    December 09

    ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน

    และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วเธอก็ต้องไป
    ฉันก็เข้าใจที่เธอเลือกเดิน
    ฝืนยิ้มด้วยความยินดี ทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน
    ได้แต่ยืนมองเธอเดินไปกับเขา

    รัก แม้รักยังไงก็รัก ได้เพียงหัวใจ
    สุดท้ายต้องยอมปล่อยเธอไปกับเขา

    จากนี้ เธอคงไปดี ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย
    เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอที่เธอตั้งใจ
    แม้จะต้องเสียใจ แต่ฉันจะรับไปไว้เอง
    อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด

    ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน
    ฉันต้องยอมเข้าใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
    สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ


    ชีวิตที่เราเคยมี แขวนไว้บนด้ายบางๆ
    ไม่รู้ว่ามันจะขาดเมื่อไหร่
    เมื่อเธอเจอทางทีดี เธออยากมีชีวิตใหม่
    ไม่ผิดอะไรเมื่อเธอต้องเลือกเขา

    รัก แม้รักยังไงก็รัก ได้เพียงหัวใจ
    สุดท้ายต้องยอมเป็นคนที่ปวดร้าว

    จากนี้ เธอคงไปดี ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย
    เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอที่เธอตั้งใจ
    แม้จะต้องเสียใจ แต่ฉันจะรับไปไว้เอง
    อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด
    ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน
    ฉันต้องยอมเข้าใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
    สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ

    เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร
     
    ****ขอบคุณทุกสิ่งที่คุณเคยทำให้
    ชั้นจะเก็บมันไหว้ในความทรงจำด้วยความรัก แล้วความสุข
    October 15

    ไปแล้วนะ

    ไปแล้วนะ สามเดือนจากนี้คือชีวิตจริงที่ต้องเจอ
    กลัวจังอ่ะ กลัวจาทำได้ไม่ดี กลัวจาเจอกับปัญหาล้านแปด
    ต้องไปแล้วจริงๆใช่มั้ยเนี่ย ใจหายแหะ
    อยู่นี่มาก็หลายปี ผูกพัน กับอารายหลายอย่างที่นี่
    ที่นี่เป็นที่ๆสอนอารายเราหลายอย่างเลยอ่ะ
    จาสุขเศร้า เหงา บ้า มีทุกอย่างเลย
    แต่ว่าต่อไปจาไม่ได้ทำแบบนี้อีกแล้ว
    จาไม่ได้เจอเพื่อนรักเหมือนเดิมแล้ว
    ไม่รู้เมื่อไหร่จาได้เจอกันอีก
    พวกมึงอ่ะ ดูแลตัวเองดีๆนะ กูก็จาพยายามดูแลตัวเองอย่างดี
    เท่าที่กูจาทำได้ กูรักพวกมึงมากๆเลยนะ
    ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่พวกมึงคอยด่ากู คอยห่วงกูอยู่ห่างๆ
    กูโคดซึ้งนะ แต่กูไม่อยากบอก เด๋วพวกมึงได้ใจ
     
    **** อีอุ๊=อีทอมสวย กูรู้จักมึงมานานที่สุดตั้งแต่ยังไม่ค้นพบเลย ขอบคุญที่เป็นที่ปรึกษานะ ลดความอ้วนเร็วด้วยล่ะมึง
              อีแนน=เป็นนักร้องเหอะเชื่อกู ทั้งกลุ่มมีมึงร้องเพลงเพราะสุดแระ หวังว่าหลานกูจาเปนลูกครึ่งนะมึง กินผักเยอะๆนะดีต่อสุขภาพ
              อีปริ่ม=สวยขึ้นทุกวันเลยนะมึง อย่างมึงหาผู้ชายดีๆได้แน่ คนเลวๆนะไม่ต้องไปทนกับมันหรอก
              อีอิ๋ม= อาเจ้ใหญ่ 55 แต่งงานกับพี่โอ๋เมื่อไหร่ถ้าไม่ให้กูเป็นเพื่อนเจ้าสาวกูจาโกด ขอบคุญด้วยที่ช่วยกูไม่มีมึงกูคงแย่ ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
              อีแจน= เป็นอย่างที่มึงเป็นน่ะดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำให้เหมือนใคร กูจาบอกว่า มึงไม่เคยเป็นชะนีแรงเลยในสายตากู
              อีเบนซ์ = ลดความอ้วนด้วย รักมึง ขอบใจที่ด่ากูให้กูได้คิดตลอดเลยมึงอ่ะ
              อีเอนก = อย่าเที่ยวให้มากนัก เงินน่ะกว่าพ่อแม่จาหามาลำบากนะมึง หยุดเที่ยวแล้วก็เอาเงินมาคืนกูกับอีปริ่มดีกว่ามั้ย
    ****
    ****
             ขอบคุณ พวกคุณจริงๆนะ พวกคุณสอนอารายให้ชั้นได้รู้เยอะเลย
             เป้ ปลา ปิง พี่เดี่ยว น้ำมน พี่โจ ปอแก้ว หั่ง พี่ต้น แนน หง พี่ตาล erhan พี่เอกซ์ แก้ม
    ****
    ****
             ขอบคุณ ที่รักมาก นะคะ ที่อยู่เคียงข้างกัน
             ใครจารู้ว่าพี่เค้กจารักใครเป็น ขอบคุณที่เลือกที่จารักหนูนะ
             จาพยายามทำตัวให้ดีกว่านี้ แล้วก็จาเชื่อใจที่รักให้มากกว่านี้นะ
             แล้วหนูก็สัญญาว่าจะไม่เจ้าชู้แล้วด้วย
     
     
    ขอบคุญนะ มข
    ที่ทำให้ชั้นเจอเรื่องราวต่าง
    ประสบการณ์ที่ชีวิตชั้นจาไม่ลืมเลย
    ไปแล้วนะ
    September 30

    if u know

    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ร้าย
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......เลว
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......แรด
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ร่าน
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ดื้อ
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ด้าน
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ทน
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......เหลวแหลก
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......รุณแรง
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......แสแสร้ง
     
    ถ้าเธอรู้ว่า......ชั้น.......ตอแหล
     
     
    ถ้าเธอรู้.....เธอยังจะยังรักชั้นมั้ย
    September 27

    เราไม่ได้......ไม่รักกัน

    บางที.. อาจไม่จำเป็น..เสมอไป
    ที่ความรัก..จะต้องจบลง
    ด้วยการ..ได้เป็น..คนรัก

    บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง
    แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง

    หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปี
    นอนซม..อยู่บนเตียง

    เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว
    ..แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ ..เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา

    เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น
    แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม

    มีเพื่อนที่ดี ..ผ่านชีวิตการงานที่ดี
    ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี

    แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต
    เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด..
    ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้
    มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว

    “หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก”
    เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...
    เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก

    “ฉันรู้”
    ชายชรา..พยักหน้ารับ

    “เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ”
    หญิงชรา..มองหน้าชายชรา

    “ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ..ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ”
    ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ

    “ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น..
    บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก..” เธอ..รำลึกความหลัง

    “แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน”
    ชายชราบอก

    “ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม..และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน
    ..จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน” หญิงชราพูดขึ้น

    “สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป”
    เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ

    “ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ”
    เธอเย้ายิ้มๆ

    “แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม... จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ”
    ชายชรา..ทวนความหลัง

    เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆ ว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..
    เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ

    “โกรธก็โกรธไป ..ฉันรู้จักเธอ-มาก่อนตั้งนาน ..ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน”
    นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้-ไม่ลืม ..แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม..

    เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้

    วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย
    ..เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่

    พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ ..
    พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...
    พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า...
    เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา

    “กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ”

    …และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ

    เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน..
    เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ

    ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน
    ..มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน

    “มัน..นอกใจเธอ” เขาบอกเรียบๆ..

    แต่..เธอไม่เชื่อ

    วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย
    ..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ

    อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก
    ..เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา

    “มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ..ไม่รู้อะไร”

    เธอส่งจดหมายไปขอโทษ ..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ
    ..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า

    "กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ"

    เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆ นั้น ..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..

    เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า..
    เธอจะแต่งงาน..

    เขา..มองหน้าเธอ..
    เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร
    ..ดีใจ?
    ..เสียใจ?
    และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..

    “..เราใจหาย..”
    แต่ก่อนหน้านั้น.. ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..
    ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี ..และรักเธอจริง

    “เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก”

    ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..

    วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..

    “ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ..ไม่ต้องห่วง”

    เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ

    ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย ..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..

    “ฝากด้วยนะ..”
    *

    เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา
    เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ

    มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป
    แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน

    เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี
    ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ
    เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ
    น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..
    เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..

    บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก

    หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..

    และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย
    ..ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..

    “คิดอะไรอยู่?”
    เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ

    “เรา..กำลังนึกแปลกใจ”
    เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด

    “ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน?”

    เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน

    ”เราสนิทกันมาก..มั้ง”
    เขาว่า

    “นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่”
    เธอว่า

    “เธอ..ถามยากไปนะ”
    เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่

    “ไม่ยากหรอก ..ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ?”

    แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น

    “อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย”
    เขาพูดขึ้น

    เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..

    “ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน”
    เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน

    ”แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ”
    เขาเว้นช่วง
    “ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย

    เธอหลับตาลง.. คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง

    นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย
    เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตาลง

    ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว

    ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน...เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้

    “กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ..”

    และนั่น..
    คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน…

    September 26

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า

    >>>>>>>ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า <<<<<<

    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า บางครั้งเราก็ต้องการมากแต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรแต่มันมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน
    ความรัก...ก็เหมือนน้ำเปล่า ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

    ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด
    ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน
    หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง เหมือนกับน้ำเปล่า

    คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ ?
    และอย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ
    มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น

    ถ้ามันเป็นรักแท้ ต่อให้เป็นน้ำเปล่า ก็มีคุณประโยชน์เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม
    ถึงมันจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง แต่น้ำเปล่า
    มันแทบไม่มีผลเสียเลย มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใดๆ

    น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ
    เหมือนกับรักแท้ คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์

    เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด

    แล้ววันนี้คุณล่ะ ดื่มน้ำเปล่าหรือน้ำหวานอยู่

     
    September 23

    เธอ

    สิ่งที่อยู่ลึกๆ สิ่งที่ใจรู้สึก
    วันที่เราพบกันยิ่งทำให้ฉันหวั่นไหว

    คอยระวังทุกครั้ง ได้แต่คอยห้ามใจ
    เมื่อไม่เคยรู้เลย ไม่เคยเข้าใจจิตใจของเธอ

    กลัวจะต้องเสียใจ ไม่อยากมีน้ำตา
    เพียงถ้าเธอพูดมาว่าเธอไม่เคยมีฉัน

    ใจอยากบอกว่า... แต่ปากมันบอกว่าไม่
    ปากยังคงไม่ตรงกับใจ แล้วเมื่อไรเธอจะรู้

    ใจจะบอกว่า....  แต่มันต้องห้ามให้อยู่
    รักเธอมากฉันรักเธอมาก แต่เธอก็คงไม่รู้

    คงได้เพียงเท่านี้ คงได้เพียงรู้จัก
    ไปได้ไกลเท่าไร ก็คงไม่ถึงคำว่า...

    ถ้าหากวันพรุ่งนี้ เราห่างกันแสนไกล
    ยังไม่เคยมั่นใจ จะบอกดีไหมให้เธอรู้

    กลัวจะต้องเสียใจ ไม่อยากมีน้ำตา
    เพียงถ้าเธอพูดมาว่าเธอไม่เคยมีฉัน

    ใจอยากบอกว่า... แต่ปากมันบอกว่าไม่
    ปากยังคงไม่ตรงกับใจ แล้วเมื่อไรเธอจะรู้

    กลัวจะต้องเสียใจ ไม่อยากมีน้ำตา
    เพียงถ้าเธอพูดมาว่าเธอไม่เคยมีฉัน

    ใจอยากบอกว่า... แต่ปากมันบอกว่าไม่
    ปากยังคงไม่ตรงกับใจ แล้วเมื่อไรเธอจะรู้


    สักวันเธอคงได้รู้ 
    September 21

    เคยมั้ย

    เคยบ้างมั้ย...ที่รู้สึกเหงาใจ ทั้งที่เราก็มีคนๆนั้นข้างกาย
    เคยมั้ย...ที่คนข้างๆคุณทำให้คุณเหงามากๆ
    เคยมั้ย...ที่แอบน้อยใจโดยที่เค้าไม่รู้ตัว
    เคยมั้ย...ที่ถูกคนคนนั้นผิดสัญญาแล้วเค้าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
    เคยมั้ย...ที่อยากจะพูดอะไรสัดอย่างออกไปแต่พูดไม่ได้
    เคยมั้ย...ที่ข้างในมันเจ็บจนทนไม่ไหว แต่ยังทำหน้าระรื่นอยู่ได้
    เคยมั้ย...ที่ถูกนอกใจ..แต่ต้องพูดคำว่าไม่เป็นไร
    เคยมั้ย...ที่เจ็บจะตายแต่พูดกับใครไม่ได้
     เคยมั้ย...ที่นั่งร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียว โดยที่เค้าก็อยู่ข้างนอกและไม่รับรู้
    เคยมั้ย...ที่ต้องยอมในสิ่งที่ไม่อยากทำ หรือว่าไม่ใช่ตัวเอง
    แบบนี้เค้าเรียกว่าทนอยู่ หรือว่าอยู่ทนกันแน่
    เจ็บว่ะ งอนว่ะ น้อยใจว่ะ เศร้าว่ะ เสียใจว่ะ
    แต่จะทำไรได้มากกว่านี้อีกวะ
    นอกจากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป
    เพราะไม่ว่าจะเป็นยังไง
    เค้าคนนั้นก็ไม่ได้สนใจ
    อะไรซักนิดเลย
    September 19

    ใช้เวลาคิดนิดนึง

    มันคงถึงเวลาที่ต้องกลับมานั่งคิดบ้างแล้วล่ะ
    ว่าต่อไปต้องทำไง  เดินไปทางไหน
    และหัวใจต้องการอะไร
     
    ถึงตอนนี้ชั้นอยากให้หัวใจหยุดทำงาน
    สมองก็หยุดคิด ชั้นไม่อยากรู้สึก
    ในสิ่งที่ชั้นไม่ควรรู้สึก
    เพราะมันจาทำให่หลายๆคนเจ็บปวด
     
    ชั้นขอโทษที่ดึงเธอเข้ามาเกี่ยวกับชีวิตที่วุ่นวายของชั้น
    ขอโทษที่ทำให้เธอรู้สึกอะไรมากมายมั้งที่ไม่ควร
    ขอโทษที่ทั้งที่รู้ว่าไม่ดีแต่ยังทำลงไป
    ขอโทษที่ชั้นไม่ห้ามใจตัวเอง
    ขอโทษทุกๆอย่างที่ทำลงไป
     
    ตอนนี่ชั้นขอทบทวนเรื่องทุกๆอย่างที่ทำลงไป
    เพื่อให้ตัวชั้นเองได้รู้ว่าจาเลือกเดินต่อไปทางไหน
    เพื่อความถูกต้อง และสิ่งที่ต้องทำ
     
    ****
    ชั้นก็รู้สึกเหมือนที่เธอรู้สึก
    เพียงแต่ว่าชั้นทำไรมากกว่านี้ไม่ได้
    หวังว่าคงเข้าใจ และจะไม่ดึงเธอ
    ไว้ถ้าเธอออยากจะจากไป
    September 13

    เฮ้อ

    ทำไม ชั้น เป็นแบบนี้อีกแล้ว
    อยู่คนเดียว ก็เป็นแบบนี้ตลอด
    ทำไม เป็นคนขี้เหงาผิดหรอ
    แล้วทำไงจาไม่เหงาล่ะ
    บอกหน่อยดิ ทำไม ทำไม
    ทำไมช่วงนี้เหนื่อยๆวะ
    สงสัยสับรางจนเหนื่อย
    ตอนนี้ฟังเพลงนี้โคดโดนเลย
     
    ***
    ผิดที่เราเจอกันช้าไป
    ไม่มีวันจามารักกัน 
    เป็นแค่ความลับที่ฉันและเธอ
    ซ่อนไว้ในใจ..........
    ผิดที่เราไม่ยอมห้ามใจ
    ไม่จำเป็นต้องไปโทษใคร
    เมื่อผลสุดท้ายคนที่ต้องเจ็บ
    คือชั้นคนเดียว..........
    ***
     
    โดนมากๆ โคดๆ
    มีใครเคยเป็ยแบบชั้นป่าววะ
    มันเจ็บนะโว้ย จะบอกให้
    รู้สึกแต่บอกไม่ได้เนีย
    อึดอัดว่ะ โอ้ย.........
    มาเป็นชั้นหน่อยเถอะ
    เป็นคนสวยนี่ลำบากจริง
    555555555555555
    ล้อเล่นน่า ถ้ากูสวย
    คงสวยกันทั้งโลกแล้ว
    ว่ามั้ย 555........
     
    ชีวิตกูนี่คิดเยอะเกินไปแล้วรึป่าว
    กูไม่ได้คิดมาก แต่กูคิดเยอะ
    คิดมาก เป็นคำที่เศร้า ไงก็ไม่รู้
    แต่คิดเยอะ มันดูมีสาระดี
    กูเลยชอบใช้คำว่าคิดเยอะ ดีกว่าคิดมาก
    ไม่อยากดูเป็นคนฟุ้งซ่านอ่ะ เนอะ
     
    คิดถึงเทอทุกทีที่อยู่คนเดียว
    เด็กน้อย ของชั้น(รึป่าวก็ไม่รู้)
    คิดถึงกันบ้างนะ
     
    567.gif
    September 10

    เธอ ขอโทษ หยุดนะ ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ

    ถึงเธอคนนั้นคนที่ชั้นไม่อาจเข้าไปอยู่ในชีวิต
    เพราะชั้นไม่สามารถทำให้คนคนนึงที่ดีกับชั้นเค้าเสียใจ
    ชั้นก็ขอบคุณความรู้สึกดีๆที่ได้จากมือที่เธอได้จับมันไว้
    ชั้นไม่รู้เธอจาเป็นเหมือนกันมั้ย มันเป็นช่วงเวลาสั้น สั้น
    ชั้นอยากบอกเธอว่าที่ทำไปไม่ได้เสแสร้ง หรือแกล้งทำ
    มันคือความรู้สึกจริงๆที่ชั้นมีต่อเธอ ชั้นอาจจะดูเหมือนคนร้ายกาจ
    แต่ชั้นก็มัหัวใจ มีความรู้สึค
    และชั้นก็ขอโทษเธอถ้าชั้นทำให้เธอรู้สึกดีๆ
    แต่ชั้นต้องหยุดมันลงตรงนี้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง
    เพื่อคนที่ชั้นรัก ถ้าจะโกรธ หรือจะเกลียด
    ชั้นก็ยอมเพราะชั้นผิดเอง ผิดอยู่คนเดียวตั้งแต่แรก
     
    อยากบอกว่าชั้นเสียใจจริง ที่ทำให้เรื่องแบบนี้มันเกิด
    ***นั่งคนเดียว แล้วมองกระจก
    ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
    โดดเดี่ยวกับความเหงา
    อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น

    ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก
    แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
    หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง
    และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

    * หากความรักเกิดในความฝัน
    เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
    ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
    ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

    แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน
    เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
    จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
    ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
    โดยไม่รู้จักเธอ

    ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
    กับบทกวีไม่มีความหมาย
    ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
    หากจะมีโอกาสอีกหน
    จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์
    เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง
    เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

    September 02

    ชีวิต

     ถึงจะ...สุข
     
     
     
    ถึงจะ...เศร้า
     
     
     
    ถึงจะ...เหงา
     
     
     
    แต่ยังไงก็...รัก
    August 11

    คนไม่เคยพอ...คือชั้นเอง

     
     
    คนเรานี่ก็แปลกนะ ไม่เคยพอ อยากได้ทุกอย่างทั้งที่ตัวเองก็มีทั้งหมดแล้ว
    ไม่เคยพอไม่รู้จักพอ สิ่งที่ดีที่สุดอยู่กับตัว
    แต่ไม่เคยมองเห็นค่าของมัน
    ถึงจะอธิบายอะไรไป ชั้นก็คิดว่าทุกคนรู้ แต่เพราะความไม่เคยพอ
    ทำให้คนเราไม่สนใจ ว่าอะไรจะเป็นยังไง
    แค่ต้องการ แค่อยากได้ อย่างอื่นไม่สนใจ
     
    ชั้นรู้ว่าคนทุกคน ก็อยากให้มีใครบางคนมาสนใจ
    แต่ทำไม เมื่อได้คนคนนั้นมาแล้ว
    กลับไม่สนใจ ไม่ดูแล ไม่ใส่ใจ ในสิ่งที่ตัวเองมี
    ทำไมต้องใส่ใจในสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง
     
    ส่วนคนบางคน ก็ยอมให้คนอีกคนทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำอีก
    ทั้งที่เค้าเองก็รู้ว่าไม่มีความหมายอะไร
    ยิ่งทำให้เจ็บช้ำใจตัวเองว่าทำไมยังยอมอยู่ได้
    พวกเค้าคงลืมคิดไปล่ะมั้งว่า
    ตอนเค้าเกิด  ก็เกิดมาตัวคนเดียว
     
    คงเป็นเพราะคนเราทุกคนขี้เหงาล่ะมั้ง
    เพราะว่าต้องอยู่ในท้องแม่คนเดียวตั้ง9เดือน
    พอโดขึ้นจึงพยายามหาใครสักคนมาทำให้ตัวเองไม่เหงา
    แต่วิธีการแก้เหงาของแต่ละคนมันต่างกันเท่านั้นเอง
     
    ที่พิมพ์มาตั้งยืดยาว
    เหมือนว่าชั้นจาคิดได้ แต่สุดท้ายชั้นก็ยังคงเป็นแบบนั้น
    ยังทำแบบนั้นอยู่เสมอๆ ชั้นเคยยอม
    ให้ใครบางคนทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะว่ารัก
    ชั้นก็ยังคงทำร้ายใครหลายๆคนซ้ำแล้วซ้ำอีกเหมือนกัน เราะความไม่เคยพอ
    วันนี้ชั้นอยากขอบคุณทุกคนที่ชั้นทำร้าย ทั้งที่ตั้งใจ และไม่ตั้งใจ
    อย่าโทษชั้นเลยนะที่ชั้นเป็นแบบนี้ ถ้าจะโทษก็โทษ
    คนที่เคยทำร้ายชั้น คนที่ทำให้ชั้นเจ็บ
    เพราะว่าคนพวกนั้น ทำให้ชั้นเป็นแบบนี้
    ทำให้ชั้นกลายเป็นคนที่ไม่มีหัวใจ
    ทำให้ชั้นกลายเป็นคนที่ไม่แคร์ใคร
     
    อย่าคิดว่าชั้นแก้แค้นเลยนะ แต่มันคือความจริง
    ทำชั้นเจ็บก็ต้องเจ็บมากกว่าชั้น
    ทำชั้นร้องไห้ก็ต้องร้องไห้มากกว่าชั้น
     
    ไม่มีคำว่าสงสารอีกต่อไปแล้ว
    ฝ้ายคนเก่าไม่มีอยู้ในโลกนี่อีกแล้ว

    จำไว้

    August 08

    start

     
    การเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน
    คุณคงคิดสินะว่ามันง่ายสำหรับชั้น
    แต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่เลย มันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
    การที่จะรับใครสักคนนึงเข้ามาให้รู้สึก
    เข้ามาให้รัก มันมีองค์ประกอบหลายอย่าง
     
    สำหรับชั้น ความมั่นใจ คือสิ่งที่ชั้นต้องมี
    ถ้าหากชั้นจะมีรักอีกสักครั้ง
    ที่ผ่านมาชั้นเองไม่เคยมั่นใจ
    ชั้นไม่สามารถมั่นใจในตัวใครๆที่เข้ามา
     
    แม้ว่าเค้าจะทำดีสักแค่ไหน
    ชั้นเปลี่ยนความคิดนั้นไม่ได้
    ชั้นเจอสิ่งเลวร้ายมาเยอะมันทำให้ชั้น
    คิดมากขึ้น ทำไรให้รอบครอบมากขึ้น
    เพราะไม่ใช่ชั้นคนเดียวที่เสียใจ
    ยังมีคนอีกหลายคนที่เสียใจเพราะชั้น
    ชั้นก็ขอโทษ ทุกๆคนที่ชั้นเคยทำให้พวกเค้าเสียใจ
    ชั้นไม่ขอให้เธอให้อภัยชั้น ชั้นขอแค่เธอ
    อย่าเกลียดคนอย่างชั้นได้ไหมเธอ
     
    July 30

    ความผิดติดตัว

     

     

    โปรดอย่าทำเย็นชากับฉัน ไม่อยากเห็นแววตาอย่างนั้น
    เรื่องของเขาและฉันจบไปตั้งนาน
    เธอทำเหมือนว่าให้อภัย ผิดครั้งเดียวเธอยอมให้ฉัน
    แล้วมันนี่มันอะไร

    พูดดีดีกันไม่กี่คำ ต้องทะเลาะกันเป็นประจำ
    เธอรู้ไหมว่ามันกดดันเท่าไหร่
    ใครโทรหาซักนิดก็โกรธ ไม่ไว้ใจไม่ว่ากับใคร
    หรือเราไม่อาจเป็นเหมือนเดิม

    ความผิดติดตัวฉันไม่มีวันหาย
    ติดอยู่ในหัวใจไม่อาจจะลบล้าง
    ความผิดติดตัวฉัน
    จะอภัยให้ฉันอย่างไร แต่ในใจเธอคงไม่ลืม

    แต่ละวันที่มันผ่านไป ต้องทนทรมานจิตใจ
    จะต้องขอโทษเธออย่างไรให้หายกัน
    ในเมื่อฉันไม่เลิกกับเธอ ในเมื่อเธอไม่เลิกกับฉัน
    แล้วเราเจ็บไปเพื่อใคร

    ความผิดติดตัวฉันไม่มีวันหาย
    ติดอยู่ในหัวใจไม่อาจจะลบล้าง
    ความผิดติดตัวฉัน โฮ
    จะอภัยให้ฉันอย่างไร แต่ในใจเธอคงไม่ลืม

    ***ก็รู้ว่าผิดแล้วซ้ำเติมกันเพื่ออะไร

     

     

    July 18

    กู

    กู=รู้ว่ากูสวย(รึป่าว) เพราะว่ากูหลงตัวเอง
    กู=รู้ว่ากูแรด เพราะว่ากูอยากแรด
    กู=รู้ว่าตัวเองเหี้ย เพราะว่าพวกมึงทำให้กูเหี้ย
    กู=รู้ว่ากูแรง เพราะว่ามันไม่ได้หนักหัวใคร
    กู=ก็มีหัวใจ เพราะกูก็รักใครเป็น
    กู=ก็เป็นคน เพราะว่ากูพูดภาษาคน
    กู=มีชีวิตของกูที่ใครๆไม่เข้าใจ เพราะกูก็ยังไม่เจ้าใจ
    กู=ไม่ขอให้ใครเข้าใจ  เพราะว่าเพราะว่ากูไม่สำคัญ
    กู=ไม่แคร์ เพราะไม่เคยมีใครแคร์กู
    กู=ไม่รู้ เพราะกูไม่รู้ไง
    กู=ผิดหรอ ตอบกูหน่อยเถอะ
    กู=เหนื่อย เหนือยจริงๆ เหนื่อยมากๆ
    กู=เป็นไรไปเนี่ย
     
    เข้าโหมด สับสนในตัวเองอีกแล้ว
    June 28

    เบื่อ.....?

    ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าชั้นเบื่ออะไร
    ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าชั้นต้องทำยังไง
    ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร
    ใครก็ได้บอกทีว่าต่อจากนี้ชั้นต้องเดินไปทางไหน
    ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าชั้นต้องทำตัวเช่นไร
     
    ทำแบบไหนถึงเรียกว่าดี
    ทำแบบไหนถึงเรียนว่าใช่
    ทำแบบไหนถึงเรียกว่าถูกต้อง
     
    แล้วที่ชั้นเป็นอยู่มันไม่ดีตรงไหน
    ที่ชั้นทำอยู่มันไม่ได้หนักหัวใคร
    ที่ชั้นทำอยู่มันไม่ถูกรึไง
    ว่ากันอยู่ได้
     
    ก็แล้วทำไม ชั้นจาทำไรมันเรื่องของชั้น
    ชั้นจะทำทุกย่างที่ชั้นอยากจะทำ
    ชั้นรู้อะไรดี ไม่ดี กับตัวชั้น
    ชั้นคิดเองได้ ไม่ต้องยุ่ง
    ถ้าชั้นพอใจ ชั้นจะทำ
    เข้าใจมั้ย
    ***tell me something
    ***how can i do .
    ***i think i did it's right.
    ***but why yiu think it's wrong.
    ***i don't know why.
    ***I miss and love you.
    ***But i am not confident about you.
    ***I will be upset.
    ***You know...